
Το θέμα έχει απασχολήσει και απασχολεί αρκετά όλους τους γονείς, και ιδιαιτέρως επανέρχεται στο προσκήνιο όταν προκύπτει ξαφνικά μία είδηση περί ηλεκτρονικού εκφοβισμού (bulling) ή και άλλων χειρότερων φαινομένων μέσω χρήσης του διαδικτύου από μεριάς του θύτη, όπου μας προκαλεί μία ακαριαία σκέψη αυτοκριτικής.
Σε καμία περίπτωση δεν παραγνωρίζεται ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, οι γονείς ενεργούν με καλές προθέσεις, αλλά, εν αγνοία τους, τελικά δυστυχώς είναι υπεύθυνοι ή και συμμέτοχοι, στη δημοσιοποίηση ή και κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων των παιδιών τους στα κοινωνικά δίκτυα.
Η αστυνομία δίνει συχνά οδηγίες στους χρήστες να αποφεύγουν την ανάρτηση φωτογραφιών, βίντεο και άλλων προσωπικών δεδομένων των παιδιών τους, εξηγώντας τους πιθανούς κινδύνους. Από την άλλη, η διαμάχη ανάμεσα στους γονείς για το θέμα είναι υπαρκτή και ορατή.
Η δημοσιοποίηση πληροφοριών για παιδιά δύναται να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις ή να εκθέσει το παιδί σε διάφορους κινδύνους, όπως:
Η ανάρτηση μιας απλής φωτογραφίας από τα γενέθλια του παιδιού, χωρίς να φαίνονται τα πρόσωπα άλλων παιδιών (κι αυτό είναι ένα σημαντικό θέμα) δεν θα φέρει το “τέλος του κόσμου”, καθώς αργά ή γρήγορα το ίδιο το παιδί, “μπαίνοντας” στην εφηβεία, θα αποκτήσει το δικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Άλλωστε, μια φωτογραφία μπορεί να κυκλοφορήσει και χωρίς τη δική μας επιθυμία από τρίτα πρόσωπα ή στο πλαίσιο μιας κοινωνικής εκδήλωσης, γιατί, ναι, καλώς ή κακώς, η έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξεκινά πολύ πρώιμα κι είναι προτιμότερο να λάβουμε έγκαιρα μέτρα παρά να εθελοτυφλούμε.